•  نيكي كريمي: شكيبايي از استثنايي‌ترين بازيگران بود 
•  داريوش مهرجويي: درد بزرگي بر ما نازل شد     
•  خبر درگذشت خسرو شکیبایی هنرمندان را شوکه کرده است     
•  بیتا فرهی: / بهترین خاطرات سینمایی من با شکیبایی بود     
•  تشكيل ستاد تشييع «شكيبايي» به‌سرپرستي «پرویز پرستويي»     
•  پیکر مرحوم خسرو شکیبایی روز یکشنبه 30 تیر به خاک سپرده می شود 

سلام

نمي خواستم تا بعد كنكورم كه پنجم، شيشم مرداده مطلب بذارم
اما من كه همچين هم درس نمي خونم
چرا دروغ، اصلا نمي خونم
مثل اينكه قصد ندارم قبول بشم
اما دلم لك زده بود واسه وب نويسي
واسه وب گردي
اونقدر خودم رو تو نخش گذاشتم كه همه زندگيم رو به شكل مطالبي مي بينم كه مي شه تو وبلاگ گذاشت
مثل روزهاي اول وبلاگ نويسي
راستي كي بود؟
مرداد هشتاد و پنج
دو سال پيش
شانزده سالم بود و حالا هجده سالمه
پس چرا احساس مي كنم هزار سال پيش بود؟
خسته ام
خسته
ديشب دير وقت خوابيدم (به دلايلي نه چندان خوشايند)
خيلي دير
صبح هم زود بيدار شدم
خيلي زودتر از اينكه خستگيم از تنم بپره
سر امتحان كانون كه بودم دوست داشتم بي خيال همه چيز بشم و به جاي چهار ساعت تمام روي برگه نشستن همونجا بگيرم بخوابم
جواب دادن به اون سوالا چه فايده اي داره
من كه قبول نمي شم
من كه هيچ كدوم از سوالا رو...
ولم كن بابا
فقط مي خوام بگم وقتي كه خيلي خسته اي چقدر مشغول شدن؛ مجبور شدن به مشغول شدن به يه كار بيهوده، مزخرفه
وقتي كه امتحان تموم شد و اومدم خونه حرسم گرفت
از اين كه ساعت دوازده است و اينا هنوز خوابن
و من از چهار ساعت پيش روي يه برگه كه حتي نمي تونستم حواسم رو روش جمع كنم وقتم رو تلف كرده بودم كه كمپلت خيال خودم رو راحت كنم
كه دانشگاه دولتي قبول نمي شم
بي خيال بابا
به قول بابام ناف خانواده ما رو با دانشگاه ازاد بريدن
من هم مثل خواهر و برادرم مي رم دانشگاه ازاد كه بشيم سه تا دانشجوي آزادِ نا آزاد
اما خستگيم يه حساي عجيبي رو بهم القا مي كنه
حس عجيب و مفرت و علاقه شديدي به كشيدن سيگار تو خودم احساس مي كنم
نه اشتباه نكنيد من اهل سيگار نيستم
اما اين حس توم به وجود اومده
حس علاقه به نشستن توي يه كافي شاپ تاريك و اروم با يه موسيقي ملايم و يه قهوه تلخ روي يه مبل راحت و كشيدن سيگار
تنها
تنها
اما نمي دونم چرا الان گريه ام گرفته
تا حالا از خستگي گريه تون گرفته
خستگي روحي و جسميم دست به دست هم دادن كه من رو از پا در بيارن
اما من بهشون بها نمي دم
تو نخ يه قطره اشكم مي ذارمشون
دوست ندارم گريه كنم
حتي دوست ندارم بخوابم
گرسنه ام هم هست اما دوست هم ندارم كه غذا بخورم
(البته غذا هم كه نداريم چون مامانم اينا حالا از خواب بيدار شدن)
راستي دوست دارين از اين به بعد بيشتر از شخصيت خودم و خاطره هام و خلقياتم براتون بگم؟
اصلا براتون جالب هست؟

قرار بود اپ نکنم اما چند روز دیگه یعنی ۱۹ خرداد تولدمه.

سلام

سلام

کاش تو برگه های تقویم زندگی من هیچ بیست وششمی وجود نداشت

قرار بود فقط شعرا و مطالب خودم رو بذارم اما وقتی این شعر رو شنیدم که اقای محمدی شاعر

هيچ وقت هيچ خواننده اي به اندازه فرهاد من رو به سمت خودش جلب نکرده. هيچ وقت از شنيدن اهنگ هاي فرهاد خسته نمي شم.
اهنگهاي فرهاد شاهکارن
وقتي که اهنگ شروع مي شه قبل از شنيدن شعر نا خود اگاه توي اون فضايي که هدف خواننده است قرار مي گيري
اما قشنگترين انتقال حس به نظر من توي ترانه بوي عيديِ
بوي عيدي بوي توت بوي کاغذ رنگي
بوي تند ماهي دودي وسط سفره نو
و اونجا که مي گه شادي شکستن قلک پول
وحشت کم شدن سکه عيدي از شمردن زياد
بوي اسکناس تا نخورده لاي کتاب
من رو به بچگي هام مي بره
اما من شيفته اونجاييم که مي گه بوي "بوي گل محمدي" و واقعا اون رو استشمام مي کنه و مي گه "که خشک شده لاي کتاب" اونجاست که من واقعا بوي گل محمدي رو با تمام وجودم حس ميکنم
براي لذت بردن از ترانه هاي فرهاد کافيه توي فضاش قرار بگيري و به مفهوم شعراش توجه کني
اون موقع است که عاشقش مي شي
صداي فرهاد درسته صداي همه پسندي نيست اما براي من يک صداي پر از احساسِ
فرهاد براي مخاطب خاص مي خونه و براي همينه که خيلي ها هستن که ازش خوششون نمي ياد.
من اون ترانه فرهاد رو خيلي دوست دارم که مي گه کيست که بتواند اتش بر کف دست نهد و با ياد کوههاي پر برف قفقاز خود را سرگرم کند
يا تيغ تيز گرسنگي را با ياد سفره هاي رنگارنگ کند کند
يا برهنه در برف دي ماه فرو غلتد و به افتاب تموز بيانديشد
نه هيچ کس
هيچ کس چنين خطري را به چنان خاطره اي تاب نياورد و از انکه خيال خوبي ها درمان بدي ها نيست بلکه صد چندان بر زشتي انها مي افزايد.
و اهنگ ارام و زمزمه انگليسي همين ترانه فضاي جالبي رو بهش داده
انتقال حس توي ترانه ي ديگه اي از فرهاد هم خيلي قشنگه که انگار توي يه خواب با فضاي واقعي قرار گرفته يا شايد هم يه فضاي واقعي که مثل خواب مي مونه و مي گه:
اسمان روشن و ابي
کنون ابر و ملال انگيز
سپيد پوشيده بودم با موي سياه
اکنون سياه جامه ام با موي سپيد
مي ايم مي روم مي انديشم که شايد خواب ديده ام
خواب بوده ام
خواب ديده ام...
اما همه چيز يکسان است و با اين حال نيست
اين جمله اخر رو خيلي دوست دارم
اما همه چيز يکسان است و با اين حال نيست
يا اونجايي که با شعري از احمد شاملو فضاي سرد جامعه رو توصيف مي کنه و ميگه
نيگا کن مرده ها به مرده نمي رن
حتي به شمع جون سپرده نمي رن
شکل فانوسين که اگه خاموشه
واسه نفت نيست هنوز يه عالم نفت توشه
مردم هم همين جورين اگه خاموشن براي اين نيست که سوختشون تموم شده
اونا نمردن جون نسپردن اما مرده ان باطن ان مردن
وقتي که اون ترانه مي گه
کوچه ها باريکن دکونا بسته است
خونه ها تاريکن طاقا شکستس
از صدا افتاده تار و کمونچه
مرده مي برن کوچه به کوچه
مي فهمي که با چه فضاي فضايي طرفي
يه فضاي سرد و بي روح و مرده
من اون جمله فرهاد رو بارها با خودم گفتم که مي گه:
جماعت من ديگه حوصله ندارم
به خوب اميد و از بد گله ندارم
گر چه از ديگرون فاصله ندارم
کاري با کار اين قافله ندارم
يا وقتي که توي ترانه گنجشکک اشي مشي فرياد مي زنه و مي گه کي مي خوره حاکم باشي
و حاکم باشي رو فرياد مي زنه و بعدش با عصبانيت مي گه گنجشکک اشي مشي لب بوم ما مشين
گفتن اين ترانه ها توي زماني که اوج خفقان بوده کم چيزي نيست فرهاد و ترانه سراش که معمولا شاملو بوده بارها براي اين قبيل شعرا به زندان افتادن
ولي ترانه اي که من خيلي دوسش دارم يکي از جنجال بر انگيز ترانه هاي اون دورانه که بعد از واقعه هفده شهريور گفته شد
ترانه شبانه 2 که به شهيداي شهر هم معروفه البته من با اسم يه شب مهتاب مي شناسمش
اوج ترانه اونجاست که مي گه عمو يادگار مرد کينه دار مستي يا هشيار خوابي يا بيدار
خوابيم و بيدار شهيداي شهر مستيم و هوشيار شهيداي شهر
اينجا نمي شه که از همه ترانه هاي فرهاد نام ببرم
دوست داشتم به جاي اين مطلب متن همه ترانه هاي فرهاد رو مي ذاشتم که البته سر فرصت بعضي هاشون رو مي ذارم
اما دلم نمي ياد از ترانه جمعه اسم نبرم ترانه اي که بارها توي روزهاي جمعه تموم نشدنيم اهنگ جمعه فرهاد رو زدم و خوندم و باهاش گريه کردم
هيچ وقت اولين باري که اهنگ جمعه فرهاد رو خودم با گيتارم زدم رو فراموش نمي کنم
انگار نتها به روحم تزريق مي شدن
گردي سر نتهاي سياه و سفيد رو با سر انگشتام احساس مي کردم.
از شوق اشک توي چشمام جمع شده بود
قبل از اون اهنگ، اهنگ هاي زيادي رو زده بودم اما هيچ کدوم اين حس رو توي من زنده نکرده بود
اگه اينجا اهل گيتار داريم مي تونم اگه دوست داره نت اهنگ رو بهش بدم

اگه تا چند روز پیش به وبلاگم سر می زدید می فهمیدید که اقا رضا لطف کرده و وبلاگم رو هک کرده

من:چرا گفتيد مرگ بر شاه؟
دولت:خوب شاه خائن بود. به مردم رحم نمي کرد. خونريز بود.مردم رو مي کشت.
من:چرا مي کشتي؟
شاه:شورش مي کردن. اعتراض مي کردن.
من: شما چرا مي کشيد؟
دولت: شورش مي کنن اعتراض مي کنن؟
من: فرق شما با شاه چيه؟
دولت: بگيريدش. دهنش رو ببنديد. شورش مي کني؟ اعتراض مي کني؟ اي ضد انقلاب. اي...

سلام
اول از همه ممنونم از حسین شیر علی به خاطر اينکه من رو به اين بازي جالب دعوت کرد
و حالا هم من شما رو دعوت مي کنم
بازي جالبيه يه ضرب المثل انتخاب مي کنيد و مطابق با اون يه خاطره توي وبلاگتون مي ذاريد و چند نفر ديگه رو هم به اين بازي دعوت مي کنيد

کلافه شدم نمي دونم چي کار کنم
نمي دونم چي بنويسم
نمي دونم چرا بايد بنويسم
نمي تونم ننويسم اما اخه در مورد چي بنويسم
در مورد سياست؟ کي چي بشه مگه اين حرفهايي رو که من مي زنم بقيه خودشون نمي دونن اگر هم ندونن يعني تا حالا گوشاشون رو بستن و فکر نکنم با اين حرفهاي من چيزي عوض بشه
به خودم مي گم مگه حتما بايد چيزي عوض بشه مگه ادم فقط حرف مي زنه که چيزي رو عوض کنه
حوصله ندارم به خودم جواب بدم

حرفهايي هست براي گفتن که اگر شنونده اي باشد گفته مي شوند
و حرفهايي هست براي نگفتن که هيچ گاه سر به ابتذال گفتن فرو نمي اورند
و ارزش هر کس به اندازه حرفهايي است که براي نگفتن دارد
چي شده چرا همه حرفها براي نگفتن شدن
پس اون حرفايي که براي گفتنن چي شدن
يعني واقعا هيچ شنونده اي نيست؟
يا ما بي حوصله شديم
بي حوصله و بي تفاوت
عادت کرديم براي هر مساله اي شونه بالا بندازيم و بگيم به ما ربطي نداره
عادت کرديم که بگيم بي خيال
عادت کرديم که بگيم کاري از ما بر نمي ياد
عادت کرديم
شايد هم اينجوري بار اوردنمون
اما کيا؟
پدر و مادرامون
پس اون واقعه بزرگ انقلاب!رو کي راه انداخت
اره اونا راش انداختن اما اونا هم بعد يه مدت شونه بالا انداختن و گفتن کاري از ما بر نمي ياد
و کار رو بايد به کاردون سپرد
اون هم چه کاردونايي
اره اونا کارشون رو خوب مي دونن
سياست مداريشون حرف نداره
مي دونن چه طور مردم رو بازي بدن و راضي نگهشون دارن
مي دونن چه طور مردم رو جادوي خودشون کنن
کي از اونا کاردون تر
بي خيال
کاري از دست ما بر نمي ياد

زمان از حرکت ايستاده است. در خانه ما خيلي وقتها زمان از حرکت باز مي ايستد. بعد از ظهرها در صلاه ظهر داغ تابستان صدايي جز تيک تاک ساعت به گوش نمي رسد.
در خانه ما بعد از ظهر ها همه مي خوابند اما من از بچگي عادت به خواب ظهرگاهي نداشتم.وقتي که بچه بودم تنها و بي سر و صدا با خودم بازي مي کردم.
اتاقم را شهري مي کردم و مردمش مهره هاي شطرنج بودند در بازي کودکانه من مهره هاي سياه و سپيد به جنگ هم نمي رفتند با هم زندگي مي کردند.
اتاق کوچکم و مردم کوچکش شهري بودند پر از صلح و خوبي و مهرباني. پاکي در ان لحظات موج مي زد.
شاه و وزير پدر و مادر بودند و اسب ها و فيل ها دختران و پسران دم بختشان و سربازان بچه هاي کوچکترشان بودند. قلعه در بازي من جايگاهي نداشت.
هميشه فيل ها عاشق اسبها که مي شدند راحت به عشق خود مي رسيدند و مانعي بر سر راهشان نبود.
مني که الان با هيچ چيز سرگرم نمي شوم ساعتها با ان بازي ساده و کودکانه و با يک مشت مهره شطرنج مشغول مي شدم.
همين حالا که اينقدر با ديگران غريبه شده ام خوب به خاطر دارم که من و پسر همسايه در بازي هفت سنگ هفت کوچه به دنبال هم مي دويديم.
اخ.
يادش به خير.
چقدر دلهايمان پاک بود.
چقدر فاصله هايمان کم بود.
چقدر ذهنهایمان زلال بود.
چون اينه.
چقدر ساده و بي تکلف بوديم و اصلا کفشي به پا نداشتيم که ريگي به ان باشد.

کسايي که پست قبليم رو خونده بودن اکثرا به طنز جديد مهران مديري و تابو شکني هايي که کرده بود اشاره کردن. من همون موقع هم مي خواستم که به اون طنز که کاملا انتقادي بود و حرفهاي زيادي براي گفتن داشت اشاره کنم اما بهتر ديدم که يه پست جدا بهش اختصاص بدم.
مهران مديري هميشه خط قرمزها رو شکسته و به يه طنز عامه پسند و ساده بسنده نکرده و معضلات جامعه رو به نحوه زيبايي به تصوير کشيده.
مهران مديري بعد از طنز برره که از اواسط پخش توقيف شد تصميم گرفت که ديگه طنزي نسازه و مردم تابستان سال بعد به جاي خنديدن پاي مجموعه عامه پسند نرگس گريه کردن. ما هم گريه کرديم البته به حال تلويزيونمون.
وقتي که مردم دلشون براي خنديدن پاي طنزهاي نود شبي تنگ شد مسئولين خواستند نشون بدن که با طنز مخالفتي ندارن. اونا مهران مديري رو باز به صحنه کشوندن اما با طنزي به دور از هر گزندگي و انتقادي و با خط و مرزي معين و دست و پا گير. والبته با اين حال مهران مديري باز با خلاقيتش مخاطب هاي خودش رو حفظ کرد.
ولي اون موقع تلويزيون پر شد از طنزهايي که جذابيت زيادي براي مخاطب نداشتند از باغ مظفر گرفته تا چارخونه که باز با داستانهايي تکراري و قصه هايي کهنه و اداهايي قابل پيش بيني به سراغ مردم اومد.
همه انتقادات چارخونه انتقاداتي بي خطر و محافظه کارانه بودن و به چيزي فراتر از فوتبالي ها و شرکت هاي خصوصي نرسيدن.
تا اينکه باز هم مهران مديري خلاء طنزهاي سياسي رو روي صفحه جادويي حس کرد و با مجموعه اي که دهان خيلي ها رو از تعجب باز گذاشته بود وارد ميدان شد.
طنزي به دور از هر محافظه کاري و با انتقاداتي مستقيم و به جا.مردم که مدتها بود نه در تلويزيون و نه در نشريات چنين انتقادات مستقيمي رو شاهد نبودن انگشت به دهن موندن که چه طور اين مجموعه اجازه پخش گرفته. طنزي که با يک تير نشان هاي زيادي را زد و از وضعيت ادارات گرفته تا وضعيت جامعه پزشکي و عملکرد نيروي انتظامي و فرهنگ و ادبيات حال حاضر کشور و اين که هيچ کس سر جاي خودش نيست و گراني و خيلي چيزهاي ديگه رو به باد انتقاد گرفت.
جالبترين قسمت اين مجموعه به نظر من انتقاد از اوضاع دستگيري اراذل و اوباش بود که بدون هيچ مدرک خاص و اجازه دادگستري دستگير شده و بدون حکم دادگاه مورد شکنجه قرار مي گرفتن.
همينطور اونجايي که مهران مديري با قيافه اي خسته نشون مي داد که با صد تومان هيچ چيز نمي شه خريد خيلي هنرمندانه به مساله گراني اشاره کرده بود. فکر نمي کنم نيازي به اشاره به شعر پوتين براي سربازان باشه مخصوصا اونجا که مي گفت "نان نفت پول برق را جدا مي دهيم پول اب جدا"
و "سقف باز داشتگاه نم کشيده"
خيلي ها اعتقاد داشتن که مسخره کردن فرهنگ و شعر و ادب ديگه زيادي بوده و مهران مديري  نبايد به شعرا توهين مي کرد اما مهران مديري با زيرکي خاصي به نزول سطح ادبي و فرهنگي جامعه در چند سال اخير و در دولت فعلي اشاره کرد. يعني همان مساله اي که توي پست قبليم هم بهش اشاره کردم.
بله اين يه حقيقته. اگر چه تلخ اما وضعيت فرهنگي ايران توي اين چند ساله افتضاح بوده.
مطلب اين پست کمي طولاني شد حرفهاي زيادي راجع به اين مجموعه داشتم که نگفتم والبته خودتون هم اونا رو مي دونيد اما دلم نمياد که به اون جمله که حرفهاي زيادي براي گفتن داشت اشاره نکنم اونجا که مهران مديري با اشکي که توي چشماش حلقه زده بود و مو رو به تن ادم سيخ مي کرد مي گفت "من فقط اشتباهي بودم"
"من ماندم و تقاص ان همه اشتباه ديگران"
مرد هزار چهره داستان مردي بود که سهمش از زندگي کار کردن در زير زمين يک اداره ثبت احوال لاي پرونده ها بود و با بيرون امدن از دنياي خودش گاهي هوس مي کرد زندگي هايي جذاب تر از سهم خودش از زندگي رو تجربه کنه.
فقط مي گم افرين به مهران مديري که با طنز جذاب و گيراش عيد رو برامون شيرين کرد و امسال دوباره شاهد کاري برجسته از اين هنرمند برجسته بوديم.
مطمئنم که امسال دوباره جايزه خلاقيت هنري چلچراغ به مهران مديري مي رسه و واقعا هم حقشه.

مساله تورم توي دولت فعلي و به هم خوردن رابطه ايران با کشورهاي ديگه توي چند سال اخير بحثيه که زياد تکرار شده
اما خفقاني که توي اين چند ساله دولت اقاي احمدي نژاد به وجود اومده چيزيه که من رو خيلي اذيت مي کنه
منظورم تفکيک جنسيتي توي خيلي از مکانها مثل اتوبوس مترو دانشگاه و خيلي جاهاي ديگه نيست
منظورم ازادي بيانه
همون چيزي که اقاي خاتمي با به زبون اوردنش هشت سال انتقاد شنيد و هنوز هم مي شنوه
اما حالاست که خيلي ها قدر همون يک کلمه رو مي فهمن
روزنامه شرق و اينده نو و روزنامه هاي ديگه اي که روزنامه هايي کاملا انتقادي بودن بسته شدن
مجله هاي انتقادي به شدت محافظه کار شدن و مطالب انتقادي سياسي به شدت کم ياب شد
هر ستوني از مجلات که با مطالب انتقادي پر مي شد بسته شد و جدا از اون سينما هم از اوج به زوال افتاد و سر در سينما ها پر شد از فيلمهاي عامه پسند و خانوادگي که هيچ گزندگي توشون نداشته باشن
و فيلم هايي که کوچکترين بويي از انتقاد مي دادن به اکران نرسيدن
موسيقي هم که از اين قاعده مستثنا نبود و خيلي از البوم ها به سختي اجازه پخش مي گرفتن
صدا و سيما هم که تکليفش مشخصه جمعي ترين رسانه است و در نتيجه بيشترين کنترل روش اعمال مي شه
تو همون سالهاي اول طنز برره که داشت رنگ طنز سياسي به خودش مي گرفت از نيمه پخش متوقف شد و خيلي ها فهميدن که ديگه دوره هشت ساله خاتمي که اوج طنزهاي سياسي بود تموم شده و طنز نويساي سياسي که مدتها بود با خيال راحت داشتن کار مي کردن يا قلمهاشون رو زمين گذاشتن و يا محافظه کار شدن
و عده اي که هنوز کله شون بوي قرمه سبزي مي داد به کارشون ادامه مي دادن که البته باز بعد از مدتي که جلوي کارشون گرفته شد مجبور شدن به يکي از دو دسته قبلي ملحق بشن
اما مساله اي که تو همين چند ماه اخير خيلي سر و صدا کرد مساله انتخابات بود و رد صلاحيت شدن ها
هر کسي که حتي ذره اي اعتقادات چپ گرايانه داشت رد صلاحيت شد و اين جوري دولت به خيلي ها فهموند که نمي ذاره روال کار به دست فرقه رقيب بيافته
و خيلي ها که بي صبرانه منتظر پايان اين چهار ساله بودن مايوس شدن و فهميدن که زياد هم نبايد اميدوار باشن